Παραδέξου το

«Μα καλά που πάνε όλοι αυτοί κυριακάτικα για μπάνιο και έχει πήξει η παραλιακή!?» είπε ο οδηγός στην οικογένεια του και με μια σβέλτη κίνηση σηκώνοντας τον κώλο του στιγμιαία από το κάθισμα κατέβασε το μαγιό που του ενοχλούσε την άλλη «οικογένεια».

«Μα καλά τι κρίση και μαλακίες! Που τα βρήκαν όλοι αυτοί τα λεφτά;» είπε η μεσήλικη γυναίκα κρατώντας μία αγκαλιά ρούχα όταν είδε πως η ουρά του καταστήματος ξεπερνούσε κατά πολύ αυτήν των atm, όταν είχαν capital control, στάθηκε πίσω της περιμένοντας και ζήτησε χωρίς την παραμικρή αναμονή από την υπεύθυνη να ανοίξουν άμεσα όσα ταμεία είναι διαθέσιμα ώστε να μην τραβάει όλη αυτή την ταλαιπωρία γιατί έχει κι άλλες δουλειές να κάνει.

«Ο κόσμος δεν έχει λεφτά κατά τα άλλα!» είπε νεαρός ο γιάπης κατά την είσοδο του σε ασφυκτικά γεμάτο νυχτερινό μαγαζί του κέντρου, αφού είδε πως δεν υπήρχε θέση να βολέψει τον κώλο του και στάθηκε σε μια γωνιά καρτερικά ζητώντας από τον σερβιτόρο να τον «βολέψει».

Μπορώ να συνεχίσω επ’αόριστον. Μπορεί να σου φαίνεται αστεία τα παραπάνω. Για να λέμε την αλήθεια, είναι τραγικά αστεία. Αλλά ακόμα πιο τραγικό είναι ότι ενώ συνειδητοποιούμε πως ζούμε σε κοινωνία «προβάτων» αποφεύγουμε να αυτοπροσδιοριστούμε κι εμείς ως όμοια των υπολοίπων. Απλά βγάζουμε τον εαυτό μας απ’ έξω και αρνούμαστε να υποτιμήσουμε το εγώ μας πείθοντας εαυτούς πως η περίπτωσή μας είναι διαφορετική.

Μπράβο μας.

Μια παραδοχή θα ήταν μια καλή αρχή.

Στην τελική, απλά σκέψου το και παραδέξου το. Ποιος θα σε κατηγορήσει;

paradeksou to

Advertisements