Δούναι και λαβείν

Δεν διαφέρουμε από τις άλλες μορφές ζωής τόσο για την νοημοσύνη μας, όσο Ενσωματωμένη εικόνα 1για την εφεύρεση του εμπορίου. Ξεκινήσαμε με τα υλικά. Γη, αέρα, νερό.

Το εμπόριο αντικειμένων μας πήγε μπροστά. Οι υπόλοιπες μορφές ζωής, αφού έμειναν πίσω, γίνανε και αυτές ένα μέρος του πάρε δώσε μας, έγιναν κτήμα μας, τις τιμολογήσαμε και τις πουλήσαμε.

Δεν μείναμε όμως σ’ αυτό.

Βρήκαμε τους πιο αδύναμους του είδους μας και τους κάναμε κτήμα μας κι αυτούς. Τους χρησιμοποιήσαμε για τις βρώμικες δουλειές. Να χτίζουν τα μεγαλειώδη μνημεία μας και να σκοτώνουν τους εχθρούς μας.

Δεν μείναμε όμως σ’ αυτό.

Πήραμε τα θηλυκά της φυλής μας και τα βάλαμε προς ενοικίαση, για να ξεδιψάσουμε τις ορέξεις μας. Να εκτονωθεί η περίσσια τεστοστερόνη.

Δεν μείναμε όμως ούτε και σ’ αυτό.

Κατασκευάσαμε όμορφα παραμυθάκια, ντύσαμε με μεγαλεπήβολες ενδυμασίες υποτιθέμενους αντιπροσώπους ανωτέρων πλασμάτων και ζητήσαμε για μια ακόμα φορά ανταλλάγματα.

Ύστερα το προχωρήσαμε ένα βήμα πιο πέρα.

Δημιουργήσαμε. Φτιάξαμε αριστουργήματα. Βάλαμε μελάνια σε άδειες σελίδες. Χρώματα σε τοίχους και σε καμβάδες. Δέσαμε μελωδίες. Όλα όμως τελικά προς εμπορική εκμετάλλευση. Η τέχνη, αυτή που εξύψωνε το πνεύμα μας, απογειώθηκε πραγματικά όταν της κοτσάραμε την φράση «πνευματικά δικαιώματα». Όλα στο όνομα του κέρδους.

Όχι δεν είναι ο τροχός, ούτε η φωτιά αυτά που μας άλλαξαν πορεία σαν ανθρωπότητα. Αλλά η δύναμη του να κατέχεις και να εμπορεύεσαι.

Αφού στείλαμε στο διάολο όσους είχαν μπλε φλέβες, αφήσαμε να μας εξουσιάζουν όσα ανθρωπάκια «έχουν». Γιατί; Μα γιατί θέλαμε κι εμείς μερίδιο.

Μέχρι και στην υποτιθέμενα ανιδιοτελή έκφραση της ψυχής μας, την αγάπη, ζητήσαμε και ζητάμε ακόμα συνεχώς και δυστυχώς ανταλλάγματα.

Ποιος καπιταλισμός; Εμείς είμαστε χοντρέμπορες.

american-gothic

 

 

 

 

 

 

Advertisements