Αποδοχή

Κάποιοι σε βάθος χρόνου δημιουργήσαν έργο αξιοζήλευτο. Ένας απ’ αυτούς ο δημιουργός του ορισμού του φυσιολογικού. Του φυσιολογικού ανθρώπου, του φυσιολογικού χιμπατζή, της φυσιολογικής ζωής. Φαντάζει ανίκητο αυτό που σε κάνει να θες όλοι τριγύρω σου να έχουν υπόσταση φυσιολογική. Αυτή η πλάνη που κυριεύει μυαλά, πως υπάρχει κάτι φυσιολογικό εκεί έξω. Ότι παρεκλίνει μας τρομάζει. Ο φόβος του αγέννητου γιου να μετατραπεί σε πούστη πρεζάκια. Ή ακόμα χειρότερα σε γαύρο. Ίσως γιατί ποτέ μας δεν αγαπήσαμε την δική μας ανωμαλία. Ως κάτι το ομαλό. Την θάψαμε κάτω από το χαλί τόσο αριστοτεχνικά. Και τιμωρούμε τους άλλους για την δική μας ανεπάρκεια να αποδεχτούμε. Όχι την διαφορετικότητα. Γιατί αυτομάτως επιβεβαιώνουμε την κανονικότητα. Αλλά την ποικιλία. Και ιδιαίτερα το χάος. Όσο και στο μυαλό μας η λέξη αναρχία να ταυτίζεται με μπάχαλα.

Για όλους εκείνους τους περίεργους.

 

4995982722_1c8ea112ed_b

 

 

Advertisements