Μέτρα κατά της βίας

Όταν κάποτε ο κύριος Κόινερ, που όλο στοχαζότανε, μίλαγε κατά της βίας σε μια αίθουσα μπροστά σε πολλούς, πρόσεξε πως οι άνθρωποι έκαναν προς τα πίσω και έφευγαν. Έριξε μια ματιά τριγύρω και είδε πίσω του να στέκεται η βία.

– «Τι έλεγες;» τον ρώτησε η βία.

– «Μιλούσα υπέρ της βίας.», απάντησε ο κύριος Κόινερ.

Όταν ο κύριος Κόινερ είχε φύγει πια, τον ρώτησαν οι μαθητές του γι’ αυτή του την επίκυψη. Ο κύριος Κόινερ απάντησε: «Δεν έχω μέση για τσάκισμα. Ίσα ίσα εγώ πρέπει να ζήσω πιο πολύ από την βία».

Και ο κύριος Κόινερ διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία: Στην κατοικία του κυρίου Έγκε, που είχε μάθει να λέει όχι, ήρθε μια μέρα τον καιρό της Εκτροπής ένας πράκτορας, κραδαίνοντας ένα επίσημο χαρτί, το οποίο είχε εκδοθεί εν ονόματι αυτών που διαφέντευαν την πόλη, και εκεί έγραφε ότι του ανήκει κάθε κατοικία στην οποία πατάει το πόδι του· έτσι ακριβώς θα έπρεπε να του ανήκει και κάθε τι που θα ζητούσε να φάει· έτσι ακριβώς θα έπρεπε να τον υπηρετεί και κάθε άντρας που θα έβλεπε.

Ο πράκτορας κάθησε σε μια καρέκλα, ζήτησε να φάει, πλύθηκε, έγειρε να πλαγιάσει, και με το κεφάλι γυρισμένο στον τοίχο ρώτησε πριν αποκοιμηθεί:«Θα με υπηρετήσεις;»

Ο κύριος Έγκε τον σκέπασε με μια κουβέρτα, έδιωξε τις μύγες, φύλαξε τον ύπνο του, και όπως εκείνη την ημέρα, τον υπάκουε επτά ολόκληρα χρόνια. Ό,τι κι αν έκανε όμως γι’ αυτόν, από ένα πράγμα να κάνει φυλαγόταν: από το να πει μια λέξη.

Σαν πέρασαν τα επτά χρόνια και ο πράκτορας είχε χοντρύνει από το πολύ φαΐ, τον ύπνο και τις διαταγές, πέθανε ο πράκτορας. Τότε ο κύριος Έγκε τον τύλιξε στην πολυκαιρισμένη κουβέρτα, τον έσυρε και τον έβγαλε από το σπίτι, έπλυνε το στρώμα, ασβέστωσε τους τοίχους, πήρε μια ανάσα και απάντησε: «Όχι».

Μπέρτολτ Μπρεχτ

personal-values-1952(1)

Advertisements