Σύσσημον (απόσπασμα)

Ενώ λοιπόν είμαι άρχοντας

και είμαι φτιαγμένος για τη διασκέδαση

η φύση με βάρυνε με τη μοίρα

να σκέφτομαι δραματικά

να μην ελευθερώνομαι ποτέ από κάτι που κάνω

και αιώνια να δίνω λόγο για τις πράξεις μου

στην ανάγκη και μόνο αυτό

κάνει έναν άνθρωπο άνθρωπο

και μονάχα αυτές οι μαύρες σκέψεις

κάνουν αυτή την τάξη πραγμάτων που ανήκω

αθάνατη.

Κι όπως διαφιλονικώ συνέχεια

κάτι παλιό

δηλαδή ότι μόνο εγώ είμαι άνθρωπος

το λέω

μα μόλις κάτι τέτοιο πω

στρέφω πάντα απότομα την πλοήγηση της ζωής μου

προς τη δριμύτητα

αφού το να θέλει να είναι κανείς άνθρωπος

σημαίνει

να επιδιώκει συνέχεια τη συναναστροφή

μιας αξίας που του είναι ξένη.

Νίκος Παναγιωτόπουλος

rx_image_28

Advertisements