Πρώτη ελεγεία (απόσπασμα)

Σίγουρα είναι παράξενο να μην κατοικείς πια στην γη,
να μην επαναλάμβανεις συνήθειες που μόλις απέκτησες,
σε ρόδα, και σε άλλα πράγματα, όλο υποσχέσεις,
να μην αποδίδεις τη σημασία ανθρώπινου μέλλοντος•
αυτό που σε χέρια γεμάτα φόβο υπήρξες να μην είσαι πια,
και τ’ όνομά σου, ακόμη κι αυτό, πίσω ν’ αφήνεις
σαν διαλυμένο παιχνίδι. Να μην ποθείς πια τους πόθους,
παράξενο. Όλα όσα άλλοτε ήταν δεμένα, τόσο ελεύθερα τώρα τα βλέπεις
να φτερουγίζουν στο χώρο – παράξενο. Να είσαι νεκρός είναι
κόπος κι αυτό, κι ώσπου να φτάσεις, βήμα το βήμα, να νιώσεις
λίγη αιωνιότητα χρειάζεται πρώτα να αναπληρώσεις πολλά κενα.-
Μα οι ζωντανοί όλοι λαθεύουν καθώς διακρίνουν απόλυτα.

Rainer Maria Rilke

untitled-1950.jpg!PinterestLarge

Advertisements